Vanaf haar prille jeugd is ze een alerte, kritische en nieuwsgierige observant die dagboeken bijhoudt, zelfverzonnen verhalen schrijft en continu tekent. Zo ontwikkelt ze stap voor stap een vaardige kunstenaarshand. Concentreren op scheppen kost haar relatief weinig moeite. Als autonome adolescent weet ze diep vanbinnen al precies wat ze wil: blijvend scheppen.

De opleiding aan de Academie voor Beeldende Vorming in Tilburg, het TAC in Eindhoven, het Vanabbehuis in Eindhoven, Museum De Wieger in Deurne en het Museum voor de Vrouw in Echt liggen in één lange, consequente lijn. Maken én tonen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en voelen aan als een sterk energie-gevende, natuurlijke, voedende habitat.
Veelal kiest ze voor een super-spontane, expressieve evocatie van het onderwerp mens. We zien dat vooral terug bij koppen, portretten en tronies. Daarbij valt op dat zij vrijwel continu op de uitgebeelde gestalte inzoomt en het onderwerp zo bewust een slag groter maakt, ook in psychologisch opzicht.

In materiële-visuele zin komen de kunstwerken van Monique Rutten vaak ernstig over. Veel composities roepen, mede door het bewust donker gehouden palet, associaties op met het duistere, ondergrondse én verborgene. Binnen altijd gericht gecomponeerde, inventieve, illusionistische ruimten figureren uiteenlopende gestalten op functionele alsook fraaie wijze.
Tot het laatste moment zat ze boordevol plannen. Zowel om nieuwe doeken te schilderen, inspiratie in het geliefde Valencia op te doen als avontuurlijk te reizen met haar zoon. Ze was in onzer ogen absoluut nog niet klaar.
Moge het samen met fotografe Henriëtte van Gasteren ontwikkelde, schitterende duo-project Pas de Deux in het Museum voor de Vrouw te Echt vrouwen én mannen kritisch inspireren.
Monique, jouw vaak enthousiasmerende, humoristische persoonlijkheid en grootse inzet voor leven én kunst houden we blijvend in gedachten.

In Memoriam Monique Rutten – 13 12 2023.

Door Rick Vercauteren, Venlo NL